Mainit na naman sa social media ang pangalan ni Congressman Kiko Barsaga, na mas kilala ngayon sa bansag na “Miaow Miaow.” Mula sa mga nakakatawang sagot sa media hanggang sa mga nakakagulat na pahayag, tila walang preno ang politiko sa paglalabas ng opinyon—kahit pa ito’y magdulot ng gulo.

Kamakailan, nag-viral ang panawagan ni Barsaga na ihiwalay umano ang Mindanao at Visayas mula sa Luzon. Ayon sa kanya, sobra na raw ang “kayabangan” ng mga taga-NCR, at panahon na raw para tumayo sa sarili ang ibang rehiyon. “Bakit hindi natin subukan? Para makita nila kung sino talaga ang may kaya,” aniya sa isang panayam.

Ngunit imbes na makuha ang simpatya ng publiko, inulan siya ng batikos. Marami ang nagtaka sa lohika ng kanyang pahayag—paano na raw ang watawat ng Pilipinas na may tatlong bituin na sumisimbolo sa Luzon, Visayas, at Mindanao? “Kung ihiwalay mo ‘yan, anong mangyayari sa simbolo ng bayan?” tanong ng ilang mamamayan. Maging si dating Senador Antonio Trillanes ay nagpahayag ng pagkabahala, sinabing tila “wala sa tono” ang ganitong panukala.

Hindi rin nakatulong ang mga kilos ni Barsaga sa pagbuo ng kanyang kredibilidad. Kilala siyang sumasagot ng “Miaow Miaow” tuwing tinatanong ng media—isang ugali na tila biro pero nagdudulot ng kalituhan. Sa isang okasyon pa nga, nang tanungin kung bakit siya na-late sa isang hearing, sagot niya’y “busy ako sa computer games.” Ayon sa mga nakasaksi, seryoso raw ito nang sabihin, dahilan upang mas lalo siyang pagtawanan ng publiko.

Ngunit ang mas matindi, hindi lang basta biro o kakatwang asal ang naging isyu—kundi pati ang pambabastos sa mga kapwa niya opisyal ng gobyerno.

Sa kasagsagan ng usapan tungkol sa Statement of Assets, Liabilities, and Net Worth (SALN), nagsalita si Sen. Tito Sotto na noong panahon niya bilang Senate President, bukas naman ang access sa SALN ng mga senador basta’t may pahintulot. Ang layunin ay maging transparent at responsable sa paglalahad ng yaman ng mga opisyal.

Ngunit imbes na sagutin ang isyu sa mahinahong paraan, mariing sumagot si Barsaga: “Wala kaming paki sa SALN mo. Gusto naming malaman kung ano ginawa niyo ni Ping Laxon kay Pepsi Paloma.”

Ang pahayag na ito ay umani ng matinding galit at pagkondena mula sa publiko. Tinawag ito ng mga kritiko bilang “pambabastos” at “paninira” sa halip na makatotohanang diskurso. “Hindi ito usapan ng entertainment scandal, ito’y usapin ng transparency sa pamahalaan,” wika ng isang political commentator.

Dagdag pa rito, ipinunto ng nag-uulat na tila diskarte ni Barsaga ang pagbatikos sa mga kilalang pulitiko para mapansin, lalo’t hindi siya kilala sa labas ng kanyang distrito. “Kapag hindi pinag-uusapan, wala kang karera,” ani ng isang netizen. Ngunit sa kaso ni Barsaga, tila maling paraan ang kanyang ginagamit para mapansin.

Dahil dito, lumutang ang panawagan ng ilang mamamayan at eksperto na higpitan ng Commission on Elections (Comelec) ang mga rekisito para sa mga kakandidato. Ilan sa mga mungkahi: limitahan ang edad ng mga tatakbo sa pagkapangulo (halimbawa, dapat 65 pababa), ipagbawal ang pagtakbo ng mga may mabibigat na kasong kriminal o nakakulong, at ipatupad ang mandatoryong neuro at drug test para sa lahat ng kandidato.

“Hindi dapat basta-basta puwedeng tumakbo kahit sino,” ani ng isang abogado. “Kailangan nating tiyakin na mentally fit at morally stable ang mga gustong mamuno.”

Samantala, patuloy pa rin ang mga DDS at ilang tagasuporta ng administrasyon sa pagsakay sa isyu ni Barsaga. Ayon sa mga tagamasid, maaaring ginagamit nila ang kanyang kontrobersya bilang distraction sa mas malalaking isyung pambansa.

Sa kabila ng lahat, nananatiling palaisipan kung ano nga ba talaga ang layunin ni “Miaow Miaow” Barsaga. Paninindigan ba ito para sa rehiyonalismo, o simpleng paraan lang upang makakuha ng pansin?

Isang bagay ang malinaw: sa bawat pahayag niya, mas lalong lumalabo ang imahen ng mga dapat maging huwaran sa serbisyo publiko. Sa halip na magbigay-inspirasyon, tila nagiging palabas na lang ang pulitika—at ang tanong ng marami, hanggang kailan ito magpapatuloy?