Sa araw na muling umigting ang tensyon sa pagitan ng pamahalaan at mga personalidad na sangkot sa kontrobersiya, naglabas si Pangulong Bongbong Marcos Jr. ng isang diretsahan at di-urong na pahayag: pito na sa mga indibidwal na may warrant of arrest kaugnay ng flood control anomaly ang hawak na ng awtoridad. Para sa marami, isa itong patunay na seryoso ang administrasyon sa paghabol sa mga sangkot sa korapsyon. Ngunit para sa iba, isang hudyat ito ng mas malalaking kaganapan na papalapit pa lang.

Sa kanyang report mula sa Malacañang, malinaw ang tono ng Pangulo: hindi uubra ang palusot, hindi tatanggapin ang padrino, at hindi malulusutan ang batas. Isa ang nahuli ng NBI habang anim naman ang boluntaryong sumuko sa CIDG. Dalawa pa, ayon sa Pangulo, ay nagsabing handa silang sumuko anumang oras. Pero pitong personalidad pa rin ang nananatiling at large—kabilang ang isang Saldico—na ngayon ay itinuturing na pinakamalaking hamon sa nagpapatuloy na operasyon.

Sa harap ng kamera, tahasan ang mensahe: kung ikaw ay akusado, sumuko ka na. Kung ikaw naman ay nagtatago ng taong hinahabol ng batas, mananagot ka rin. Wala raw espesyal na trato, walang puwang para sa impluwensya, at walang sinuman ang mas mataas kaysa sa batas. Mapapansing matagal nang hinihintay ng taumbayan ang ganitong klaseng direktang aksyon—isang pamumunong hindi natitinag at hindi nakikipaglaro.

Ngunit sa likod ng mga bilang at pahayag, may isa pang kaganapan na patuloy na nagpapainit sa eksena: ang matagal nang hindi pagkakaunawaan, alegasyon, at personal na banggaan na pilit namang itinatanggi pero muling sumasabog sa publiko—ang kaso ni dating Presidential Spokesperson Harry Roque.

Isang Sigalot na Mas Malalim kaysa sa Anomaliya

Sa hiwalay na pahayag na umani ng matinding atensyon sa social media, binalikan ni Harry Roque ang pinagmulan ng kanyang pag-alis sa bansa, ang mga sinasabing planong pag-cancel ng kanyang passport, at ang umano’y tanim-kaso laban sa kanya. Ayon kay Roque, hindi siya kailanman umalis para umiwas sa anumang kasong kriminal. Wala raw siyang pending case nang siya’y umalis noong Setyembre, at tanging imbestigasyon lamang ng Huwad Committee—na tinawag niyang walang saysay at labag sa kanyang karapatan—ang nais niyang iwasan.

Sa kanyang salaysay, tila may bumabalot na pulitika at personal na away sa likod ng mga ulat. Idiniin niyang kaya lamang siya nais isama sa kaso ay upang magkaroon ng basihan ang pagkansela ng kanyang pasaporte. Wala raw testigo, wala raw ebidensya, at tanging supplemental affidavit umano ng pulis ang ibinangga sa kanya.

Dagdag pa niya, malinaw sa batas kung sino ang maituturing na fugitive from justice, at hindi siya kabilang dito. Naniniwala siyang hindi siya maaaring paabutin sa Pilipinas nang sapilitan dahil kinikilala ng bansa kung nasaan siya ngayon ang kanyang estado bilang asylum seeker. At ayon pa sa kanya, alam ng lokal na pulisya kung sino talaga ang target ng gobyerno at bakit.

Matinding Akusasyon at Nagbabanggaang Pahayag

Hindi rin pinalampas ni Roque ang ilang taong patuloy umano siyang tinitira sa publiko. Partikular niyang binanggit si “Nick T,” isang personalidad na kanyang hinamon nang direkta: bakit daw ito wala na sa UP College of Law, at bakit tila gigil itong siraan ang kanyang pangalan.

Sa tono ng kanyang pahayag, halatang matagal nang may kinikimkim na hidwaan—isang sugat na hindi na lamang pulitikal, kundi personal. Ayon kay Roque, hindi niya pinersonal ang tao, ngunit hindi niya rin hahayaang magpatuloy ang aniya’y maling akusasyon.

Sa huli, ang bintang laban sa kanya: human trafficking. Ngunit giit niya, kung ang basehan lamang ay pagiging legal counsel sa isang ejectment case at pagsama sa isang pag-or kay Cassandra Ong, paano raw ito naging trafficking? Para sa kanya, malinaw na pagbaluktot ito ng layunin: mapa-uwi siya, makansela ang passport, at madala sa red notice alert.

Ngunit ayon kay Roque, hindi ito magiging madali. Hindi raw warrant of arrest ang Interpol notice, at hindi raw obligadong sundin ito ng bansang kinaroroonan niya. Lalo’t higit, kilala raw siya bilang isang high-profile asylum seeker na may malinaw na dahilan ng paghingi ng proteksyon: political persecution.

Pagpapatuloy ng Laban sa Pamamagitan ng Pananalig

Sa gitna ng lahat, isang bagay ang hindi niya tinatalikuran—ang kanyang katapatan kay dating Pangulong Rodrigo Duterte. Walang pagsisisi, walang pag-atras, at walang paglimot. Sa kanyang sariling salita, hindi niya ipagpapalit ang pagkakataong makapagsilbi sa ilalim ng isang lider na pinaniniwalaan niyang naging pinakamagaling sa kasaysayan ng bansa.

Para sa ilan, radikal ito. Para sa iba, pruweba ng katapatan. Ngunit isang bagay ang tiyak: dala-dala niya ang kanyang paniniwala kahit sa ibang bansa, sa gitna ng kontrobersiya, habang sinusubukan siyang hilahin pabalik ng mga taong naniniwala raw na siya ang dapat sisihin sa ilang kumalat na videos noong mga nakaraang buwan.

Dalawang Kaganapan, Isang Malawak na Tanong

Habang umuusad ang paghuli sa mga sangkot sa flood control anomaly, mas dumarami rin ang tanong sa publiko: magkakaugnay ba ang mga pangyayaring ito? May mas malalim bang politikang kumikilos sa anino? At higit sa lahat—gaano kalayo aabot ang banggaan ng mga personalidad na may mabibigat na pangalan sa gobyerno?

Sa isang banda, ipinapakita ng administrasyon na walang sinasanto pagdating sa paghabol ng mga may sala. Sa kabilang banda, may mga boses namang nagsasabing ang ilang kaso ay hindi daw tugma sa intensyon, at tila bahagi ng mas malawak na paggalaw upang patahimikin ang ilang personalidad.

Sa ngayon, malinaw lamang ang isa: hindi matatapos ang kuwento dito. At kung pagbabasehan ang bilis ng pag-init ng pulitika sa bansa, marami pang detalye ang tiyak na lilitaw.