Isang pahayag ang umalingawngaw sa buong Asya—“We need more Filipinos.” Mula ito sa gobyerno ng Japan, isang bansang kilala sa pagiging maunlad, disiplinado, ngunit sarado pagdating sa imigrasyon. Ang ganitong salita ay hindi basta-basta maririnig mula sa mga Hapon, ngunit sa panahon ngayon, tila ito na ang tanging sagot sa pinakamalaking hamon ng kanilang lipunan: ang mabilis na pagbaba ng populasyon at pagdami ng matatanda.

Ang Malalim na Suliranin ng Japan

Sa kabila ng kanilang teknolohiya at kaunlaran, matindi ang krisis na kinahaharap ng Japan. Sa datos ng gobyerno, halos isa sa bawat tatlong Hapon ay senior citizen na. Ang birth rate ng bansa ay bumaba sa 1.26—malayo sa kinakailangang 2.1 upang mapanatili ang populasyon. Dahil dito, unti-unting nababawasan ang mga kabataang nagtatrabaho, habang dumarami ang mga matatandang nangangailangan ng pangangalaga.

Ayon kay Prime Minister Fumio Kishida, kung hindi agad matugunan ang problemang ito, maaaring bumagsak ang ekonomiya at “tumigil sa paggana” ang lipunan ng Japan sa loob ng ilang dekada. Sa gitna ng pangambang ito, isang malinaw na desisyon ang ginawa ng pamahalaan: magbukas ng pinto para sa mga dayuhan. At sa lahat ng nasyon, ang Pilipinas ang unang tinawag.

Bakit Pilipino ang Pinili?

Hindi na bago sa mga Hapon ang mga Pilipino. Sa loob ng maraming taon, libu-libong Pilipino na ang nagtrabaho sa Japan bilang nurse, caregiver, factory worker, at engineer. Ngunit ngayon, mas lalo silang hinahangaan—hindi lamang sa kasanayan, kundi sa kanilang likas na malasakit.

Ayon sa isang opisyal ng Ministry of Health, Labor and Welfare ng Japan, “Filipinos are hardworking, respectful, and have a level of empathy that fits perfectly in our aging society. They don’t just perform tasks—they care deeply about the people they serve.”

Ang mga Pilipino ay kilala sa sipag, disiplina, at pakikisama—mga katangiang hinahangaan ng mga Hapon. Sa mga ospital at care homes, tinatawag pa nga ng mga matatandang Hapon ang kanilang mga Pilipinong caregiver na “Musume,” o anak na babae, bilang tanda ng pagmamahal at pagtitiwala.

Ang Bagong Patakaran ng Japan

Dahil sa lumalalang krisis sa demograpiya, napilitan ang Japan na baguhin ang matagal nang konserbatibong patakaran sa imigrasyon. Noong 2019, inilunsad nila ang Specified Skilled Worker (SSW) Visa Program—isang programang naglalayong kumuha ng foreign workers sa mahigit 14 na industriya, kabilang ang caregiving, construction, agriculture, at hospitality.

Sa programang ito, ang Pilipinas ang nangunguna sa listahan ng mga bansa kung saan kumukuha ang Japan ng manggagawa. Ayon sa datos ng Japan International Cooperation Agency (JICA), higit 300,000 Pilipino na ang nagtatrabaho sa Japan, at inaasahang dodoble ito sa susunod na limang taon.

Hindi na lamang ito simpleng programa sa pagkuha ng manggagawa. Isa itong patunay na kinikilala ng Japan ang kahalagahan ng mga Pilipino bilang katuwang sa kanilang pag-unlad. Tulad ng sinabi ni Yoko Kamikawa, dating Justice Minister ng Japan: “We trust Filipinos. They contribute not just to our economy but to our communities.”

Mga Kuwento ng Tunay na Buhay

Isang halimbawa si Marcel Tan, isang 34-anyos na caregiver mula Nueva Ecija na limang taon nang nagtatrabaho sa Kyoto. Araw-araw, inaalagaan niya ang matatandang Hapon—pinapaliguan, pinapakain, at tinutulungan silang maglakad. Sa kabila ng hirap ng trabaho at hadlang ng wika, tinuturing siyang pamilya ng mga inaalagaan niya. “Tinatawag nila akong ‘Musume.’ Nakakataba ng puso,” ani Marcel.

Isa pa si Patrick Dizon, 26 taong gulang na electrical engineer mula Quezon City, na kasalukuyang nagtatrabaho sa Tokyo para sa isang high-speed railway project. “Mahigpit sila sa trabaho, pero gusto nila ‘yung maaasahan. Kapag nakikita nilang nag-e-effort ka, sobrang respeto ang ibinabalik nila,” kwento ni Patrick.

Sa mga ganitong kuwento, makikita kung bakit hinahangaan ng Japan ang mga Pilipino—hindi lang bilang manggagawa, kundi bilang mga taong may puso at malasakit.

Mas Malalim na Ugnayan ng Dalawang Bansa

Hindi nagtatapos sa trabaho ang koneksyon ng Pilipinas at Japan. Ayon kay Ambassador Koshikawa Kazuhiko, “Filipinos are partners, not just workers. We believe in their future.” Bilang patunay, nagtayo ang Japan ng mga training center sa Pilipinas at naglunsad ng mga scholarship para sa mga kabataang Pilipinong gustong magtrabaho o mag-aral doon.

Sa bawat taon, mas lumalalim ang pagkakaunawaan at pagtutulungan ng dalawang bansa. Ang mga Pilipino ay hindi na lamang mga bisita—sila ay bahagi na ng kinabukasan ng Japan.

Ang Bagong Mukha ng Japan

Ang pahayag na “We need more Filipinos” ay hindi lamang simpleng panawagan. Isa itong pagkilala sa kontribusyon ng mga Pilipino sa pandaigdigang lipunan—isang patunay na sa likod ng ating mga ngiti, may disiplina, tapang, at malasakit na kayang magbago ng mundo.

Sa panahong patuloy na humaharap ang Japan sa demograpikong krisis, malinaw na nakita nila ang sagot: ang puso ng Pilipino.

At sa bawat Pilipinong nagtatrabaho sa Japan ngayon—mula sa mga nag-aalaga ng matatanda hanggang sa mga bumubuo ng mga tren at gusali—nakasulat sa kanilang mga kamay ang isang tahimik ngunit makapangyarihang mensahe: hindi lang kami mga manggagawa, kami ay katuwang sa pag-asa at kinabukasan.