Mainit na usapan ngayon sa buong bansa matapos kumalat ang balitang may “masamang balita” para sa lahat ng tiwaling opisyal ng gobyerno. Sa ilalim ng pamumuno ni Pangulong Ferdinand “Bongbong” Marcos Jr. (PBBM), tila may malaking pagbabagong mangyayari sa kampanya laban sa korapsyon. Marami ang nagsasabing tapos na ang panahon ng mga nagtatago sa likod ng kapangyarihan, dahil unti-unti nang hinahabol ng batas ang mga opisyal na matagal nang pinagkakitaan ang pera ng taumbayan.

Ayon sa mga ulat mula sa Malacañang, nakatakdang ilunsad ng administrasyon ang mas pinaigting na operasyon para linisin ang hanay ng gobyerno. Kabilang dito ang mga ahensya na matagal nang binabatikos dahil sa katiwalian, mula sa mga lokal na opisina hanggang sa mga pambansang tanggapan. Ang utos umano ng Pangulo ay malinaw: walang sinuman, gaano man kataas ang posisyon, ang dapat ipagtanggol kapag napatunayang sangkot sa korapsyon.

Marami ang natuwa sa balitang ito, lalo na ang mga ordinaryong mamamayan na araw-araw ay nakararanas ng epekto ng katiwalian—mahinang serbisyo, kulang na pondo, at kawalan ng tiwala sa pamahalaan. Para sa kanila, panahon na para managot ang mga matagal nang nagpasasa sa kaban ng bayan. “Sana tuloy-tuloy na ito, at hindi lang pang-pasikat,” wika ng isang netizen sa komento ng isang viral post na may parehong pahayag.

Ngunit hindi rin maiwasang magkaroon ng agam-agam. May ilan ang nagtatanong kung hanggang saan talaga aabot ang kampanyang ito. Magiging patas ba ito? O baka naman piling opisyal lang ang papanagutin? Sa kasaysayan ng bansa, ilang beses na ring nangako ang mga nakaraang administrasyon ng ganitong laban ngunit nauwi lang sa pagkakadismaya ng publiko.

Sa panig ng Palasyo, tiniyak ng mga tagapagsalita na seryoso ang Pangulo sa direktiba niyang sugpuin ang korapsyon. Isa umano ito sa pangunahing dahilan kung bakit nananatiling mababa ang kumpiyansa ng mga mamamayan sa ilang sangay ng gobyerno. Kung magtatagumpay ang kampanyang ito, maaari itong magsilbing bagong simula ng mas tapat at episyenteng pamahalaan.

Ayon sa mga tagamasid, malaking hamon ang haharapin ng administrasyon. Sa isang bansa kung saan ang kultura ng “palakasan” at “lagayan” ay naging bahagi na ng sistema, hindi madaling baguhin ang nakasanayan. Kakailanganin ng matinding determinasyon, suporta mula sa taumbayan, at tapat na pagpapatupad ng batas upang tunay na magkaroon ng pagbabago.

Isa pa sa mga pinag-uusapan ay ang posibilidad ng pagsasampa ng kaso sa mga dating opisyal na sangkot sa mga anomalya. Bagama’t hindi pa malinaw kung sino-sino ang mga ito, may mga lumulutang na pangalan na umano’y iniimbestigahan na ng mga kaukulang ahensya. Kung tuloy-tuloy ito, posibleng maging pinakamalawak na anti-corruption drive sa kasaysayan ng bansa.

Hindi rin nakaligtas sa diskusyon ang mga lokal na pamahalaan. Maraming mayor, gobernador, at konsehal ang nagiging sentro ng reklamo ng kanilang nasasakupan dahil sa mga isyu ng ghost projects, overpriced contracts, at mga hindi malinaw na pondo. Inaasahan na kasabay ng pambansang kampanya, magkakaroon din ng masusing pagsusuri sa mga lokal na lider na matagal nang pinagbibintangan ng mga mamamayan.

Habang dumarami ang mga haka-haka, nananatiling malinaw ang sentimyento ng publiko: gusto nilang makakita ng konkretong aksyon, hindi lang puro pahayag. Sa panahon ng social media, mabilis kumalat ang impormasyon at mas madali nang malaman ng taumbayan kung may nagaganap talagang pagbabago o kung nagiging palabas lamang ito. Dahil dito, napipilitang kumilos ang mga ahensya upang patunayan na seryoso ang gobyerno sa laban kontra katiwalian.

Kung matutupad ang layuning ito, magiging malaking hakbang ito tungo sa muling pagbabalik ng tiwala ng mga Pilipino sa kanilang mga pinuno. Sa ngayon, nananatiling tanong ng marami: sino-sino kaya ang unang mahuhulog sa bitag ng batas? At hanggang saan kayang ipatupad ng administrasyong Marcos ang pangakong ito laban sa mga kurakot?

Isa lang ang malinaw—ang sambayanang Pilipino ay nananabik na makita ang tunay na hustisya at pagbabago. Panahon na upang mapanagot ang mga nagkasala at maibalik ang dangal ng serbisyo publiko. Kung magtatagumpay ito, hindi lang mga opisyal ang matatakot, kundi pati ang buong sistema ay mapipilitang magbago.